Οίκοι Αξιολόγησης στην Εκπαίδευση και το «Αόρατο χέρι της αγοράς». Η Περίπτωση του PISA (Ελλάδα-Κύπρος)

Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0
ΧειρότεροΚαλύτερο 

 

Φιλήμων Καραμήτσος, Εφημερίδα των Συντακτών, 10.12.2016

Με επαναλαμβανόμενο ρυθμό, αναδύεται κάθε τόσο στον δημόσιο λόγο το ζήτημα της εξωτερικής αξιολόγησης των σχολείων. Με έναν φαινομενικά «ανώδυνο» τρόπο έρχεται διαρκώς στο προσκήνιο ειδικότερα η «μέτρηση» των επιδόσεων των μαθητών ως δείκτης αξιοπιστίας του εκπαιδευτικού μας συστήματος, σαν μην υπάρχει κανένα άλλο πρόβλημα στην ελληνική εκπαίδευση, ειδικά στα χρόνια της κρίσης.

Παρ’ όλα αυτά, αν προσέξει κάποιος καλύτερα, η ελληνική κοινωνία, οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές φαίνεται ότι αξιολογούν ως σημαντικότερα ζητήματα τη στήριξη του κράτους στο σχολείο, την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου και την υποστήριξη του εκπαιδευτικού, τη στήριξη των οικογενειών και των μαθητών στον καθημερινό αγώνα του βιοπορισμού και της επιβίωσης μέσα σε συνθήκες ύφεσης και άγριας λιτότητας.

 

Ο Γιώργος Μαυρογιώργος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, έχει πολύ μεγάλη εμπειρία σε ζητήματα Παιδαγωγικής και πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Οίκοι Αξιολόγησης στην εκπαίδευση και το “αόρατο χέρι” της αγοράς. Η περίπτωση του PISA (Ελλάδα-Κύπρος)», από τις εκδόσεις «Οσελότος».

Πενιχρός απολογισμός

Τον ρωτήσαμε γιατί τελικά ασκείται τόσο έντονη κριτική, αν και δεν είναι η κυρίαρχη άποψη, για τη συμμετοχή της χώρας μας στο PISA, μαζί με πάνω από 70 χώρες.

«Η μη κυρίαρχη/κυριαρχούμενη άποψη/κριτική, όταν μάλιστα επιδιώκει να είναι αντίπαλη, αν δεν έχει ένταση και δεν “φωνάξει” δεν υφίσταται. Κυριολεκτικά χάνεται μπροστά στη γοητεία που ασκούν η πολιτική επινόηση της αξιολόγησης ως “εργαλειοθήκης” πολλαπλών χρήσεων και η ιδεολογική ρύπανση που προκαλεί η κυρίαρχη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία που την υποβαστάζει και την προωθεί.

»Αλλωστε, η όποια κριτική σε περιόδους πρωτόγνωρης κοινωνικής και οικονομικής κρίσης δεν μπορεί παρά να είναι οξεία. Η μεγάλη συμμετοχή δεν είναι αυταπόδεικτα και επιχείρημα υπέρ της συμμετοχής της χώρας μας στο εγχείρημα.

»Η χώρα μας συμμετέχει ανελλιπώς, από την αρχή, από το 2000. Ποια είναι, άραγε, η εμπειρία από τη συμμετοχή της χώρας σε έξι κύκλους PISA; Ο απολογισμός πολύ πενιχρός απ’ τη μεριά του PISA, αν σκεφτούμε πως δεν το αποδέχτηκαν εκπαιδευτικοί και μαθητές» σημειώνει και προσθέτει:

«Το PISA είναι μια νεοφιλελεύθερη παιδαγωγική επινόηση ενός μονοπωλιακού παγκόσμιου “εξεταστικού παραδείγματος” για τη “μέτρηση” των επιδόσεων των μαθητών σε συγκεκριμένες ικανότητες και δεξιότητες. Το PISA φετιχοποιεί τις μετρήσεις, τις συγκρίσεις και τις κατατάξεις στο πλαίσιο ενός οικουμενικού ανταγωνιστικού μαραθώνιου επιδόσεων.

»Το δοκίμιο PISA είναι “ευφυές”: τα βάζει δήθεν με την “παπαγαλία”. Κρύβει πολλά μικρά “μυστικά”. Δεν αναγνωρίζει τα σχολικά προγράμματα. Υποβαθμίζει τις γνώσεις σε πληροφορίες. Δεν “προετοιμάζει για τη ζωή των ενηλίκων”, γιατί κατασκευάζει τις καταστάσεις ζωής. Είναι ένα διεθνές πρόγραμμα “παρακυβέρνησης” της εκπαίδευσης που διαμορφώνει τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα σε έναν καπιταλιστικό κόσμο της εκμετάλλευσης, της οδύνης και ανείπωτης και ανομολόγητης βίας».

Γιατί, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ;

Υπάρχει όμως ζήτημα και με τις προτεραιότητες της κυβέρνησης της Αριστεράς, όπως τονίζει:

«Δεν κατανοώ, σ’ αυτή τη συγκυρία, πώς είναι δυνατόν οι διαδοχικοί υπουργοί και θεσμικοί παράγοντες της Αριστεράς στο υπουργείο Παιδείας αμήχανα να μηχανεύονται, στο χρονικό διάστημα που βρίσκονται στην εξουσία, δεκανίκια για να προσφέρουν πολιτική προστασία στο δίδυμο ΟΟΣΑ/PISA!

»Τι απολογισμό θα έχουν να κάνουν; Είναι απογοητευτικό που τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα να μη φορτωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ τις χαμηλές επιδόσεις των ελληνοπαίδων στο PISA του 2015!

»Αντί να αναπροσδιορίσουν δραστικά τις προτεραιότητες της εκπαιδευτικής πολιτικής που ασκείται χρόνια, με βάση τις επείγουσες ανάγκες που αναδεικνύονται στην εκπαίδευση με αδιόριστους “χρεωμένους δασκάλους σε χρεωμένους μαθητές χρεωμένων γονέων”, επιτρέπουν στο PISA να μπαινοβγαίνει και να αναστατώνει τα σχολεία, σε καθεστώς που “διαρκεί πολύ”, 16 χρόνια τώρα».

Εχετε την άποψη ότι η αξιολόγηση δεν έχει θέση στην ελληνική εκπαίδευση, είναι το εύλογο ερώτημα που του θέσαμε.

Για τον Γιώργο Μαυρογιώργο απαιτούνται πρωτοβουλίες εσωτερικής εκπαιδευτικής πολιτικής από τα κάτω:

«Οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων πιστώνονται τη μεγάλη καθυστέρηση που σημειώθηκε στην καθιέρωση και εμπέδωση των διάφορων αυταρχικών και συντηρητικών εκδοχών αξιολόγησης που κατά καιρούς θεσμοθετήθηκαν και δεν εφαρμόστηκαν.

»Χρεώνονται, ωστόσο, που στα χρόνια της αντίστασης δεν ανέπτυξαν, από “τα μέσα και από τα κάτω”, με συλλογικές διαδικασίες στις εκπαιδευτικές τους μονάδες συγκροτημένες και πειστικές αντίπαλες πρωτοβουλίες εσωτερικής εκπαιδευτικής πολιτικής για τη διεκδίκηση των όρων και των προϋποθέσεων άσκησης του έργου τους, με όρους επιστημονικής και παιδαγωγικής ετοιμότητας, δημοκρατίας, συνεργασίας, συλλογικότητας, δέσμευσης, συναδελφικής ευθύνης και αλληλεγγύης.

»Το πλαίσιο της σχετικής αυτονομίας των Πανεπιστημίων, των ΤΕΙ και των σχολείων, με τις σχετικές διαφοροποιήσεις τους, προσφέρεται για δημιουργικές μορφές εργα

Online 196 επισκέπτες και κανένα μέλος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. facebook1 twitter

pinit

ΑΘΗΝΑ (κεντρικό) +30 210 6431108

e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΙΩΑΝΝΙΝΑ (βιβλιοπωλείο) Τηλ. +30 2651 306456

Σας προτείνουμε

almyra-pou-mishsa.jpg